ای دل به غفلتی زکفت اختیار رفت

ازتن قوای طاقت وصبر و قرار رفت

شد ناپدید رونق گلهای با فرح

زینت فزای غنچه رنگین نگار رفت

آن سبزه زارِ دامن بستان وکوهسار

جمله به باد حادثه روزگار رفت

آن آب و تاب و خرمی و زینت چمن

خائف چه میکنی که ز کف اختیار رفت

آمد به پیش آن سفر هولناک مرگ

اگه نه ای جوانی با افتخار رفت

روز شباب وجلوه زیبای تابناک

آن گیسوان پیچ وخم تابدار رفت

از سر برون هوا شد واز دل گذشت عشق

پیری رسید وآن همه عز و وقار رفت

     از نونهال عمر نبردیم بهره ای

شد ریشه خشک فایده از شاخسار رفت

تا کی به غفلتی تو دلا  از نشاط عمر

آن بوی ورنگ از گل و از گلعذار رفت