والیــــان ما که نـام خویـــــش ابصـــر میکنند

وعـده هایـی میدهند دل را مسخـــر میکنند

ظلمها برماشد ودنــدان نــهاذیم برجــگـــــر

ظــلمهاامــروز چرا بی حـد وبی مر می کنند

بهترین گلهای سامان گشته جانباز وشهیــد

گــر پیــامش رابفهمند فکــــربهتــــر میکنند

عشـق ماباانقـلاب لیلی ومجنون که نیست

همچومنصـوراست که دارش رازعنبـرمیکنند

دشت مـابامعدن خــاک طــــلا باشد رقــیب

گـــرسفــر اینجا کنند این نکته بــاور میکنند

مشکـل ماحـــل شود با گـوشه چشم وزیر

مشکـل مــا را چــرا چون درب خیبر میکنند

راه مــا خیلی نمیخواهد دلــار پـــــول ونفت

همت ار یک جو کنند این غده همسرمیکنند

بودجه ای درحد حرف بشنیده شادان گشته ایم

ملـت مامخلصنـــدهروعـــــده بــاورمیکنند

ما طمع کردیــم زدولت ریگ صحرا مشت قیر

چشم می بندندوگوش خویش را کــرمیکنند

نفت اگر ملی است وما هم تابع ایـن میهنیم

قیـــر مـــا را پس چـــرا نــــذر قلندر میکنند

مـــوزه لنـدن بـرند این راه رافــردا به صبح

ان عزیزانی که بحث حــق به منبـر میکنند

صــورت ما سرخشده از سیلی راه دیــــــار

گــرطبیب بــــــاشد یقینا فکر نیشتر میکنند

روز رستـاخیز که ایـــد انــدر ان یــوم عجیب

با چه جــرات شــــرح ما را پیش داور میکنند

نام فخــــــــرابـــــــاد میماند به تـــاریخ تا ابد

گـــر چه بعضی پــــاک نامش را زدفتر میکنند