بنام توخـــالق و واحـــد خدای

کنم قصه زندگی را روای

من از کودکی تا جوانی به ده

همی زندگی کرده ام روز به

بسی خاطره مانده از آن زمان

زفخرآباد ُآن همه دوستان

من دوستانی که یک دل بدیم 

بسی شاد از غم چه غافل بدیم

زقلعه برون بود ما را سرای

همه دوستان بسی نیک رای

بیارم بسی نام آن نامیان

در این نامه آرم از آنها نشان

نخستین فریدون بد از آن میان

منوچهر برادر بدش با امان

رحمان ایرج میثمم نیز هست

برادر که بودند با او هم نشست 

مرادی بود نام فامیلشان

همه شش برادر که دادم نشان

یاسر با علی مهدی اشکان پسر

منوچهر با رحمان و ایرج پدر

مرادی راد آرش است یک پسر

دگر آرمین است بیژن پدر